δεν ξέρω τι είναι αυτό..

..πάντως "κάτι" είναι και με τρώει!

σκέφτομαι πως θα με βρει ο ιούνιος και έπειτα ο σεπτέμβρης. όχι πάλι! θα βγω στον διάδρομο, θα πέσω πάνω στον μενέλαο αλλά εκείνος δεν θα "μιλήσει". θα επιστρέψω στο γραφείο μου και θα κοιτάξω το κείμενο που δεν μου βγαίνει. δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. και δεν φταίει η άνοιξη. μην την κατηγορείς τσάμπα. στο τηλέφωνο θα με καλέσει ο άρης και η γωγώ θα μου φωνάξει από μακριά. ο πρώτος θα μου πει και πάλι για το άγχος του. "το δικό μου ξεπερνάει το δικό σου" θα του εξηγήσω αλλά δεν θα το σκεφτεί. ούτε θα το ακούσει. η γωγώ θα επαναλάβει κάτι φεύγοντας. δεν ακούω σου λέω. τελικά ο μενέλαος θα με χαιδέψει τρυφερά αλλά ένοχα στην πλάτη και θα επιστρέψει στο δικό του γραφείο. φεύγω και εγώ από το σημείο που βρισκόμουν και τρέχω προς τις σκάλες. θα βγω έξω για να πάρω αέρα.
/φρέσκο αέρα/
θα επιστρέψω. για πολύ ακόμα! γαμώτο!