μου κάνει πλάκα ο θεός; μπορεί..

Εγώ θα το μοιραστώ μαζί σας! Και εσείς μπορείτε μετά να σκεφτείτε ότι θέλετε!
Την προηγούμενη εβδομάδα –Τρίτη να ήταν;- μου έστειλαν στο γραφείο μου μία pizza. Δεν ξέρω ποιος και κυρίως δεν ξέρω το γιατί! Απλώς με κάλεσαν από τη reception κάποια στιγμή για να παραλάβω την pizza μου! Μοσχομύριζε.. η αλήθεια είναι αυτή..
«Λιώσαμε» από τα γέλια γιατί όσο και να το πεις.. είναι «ρομαντική» χειρονομία! Τόσο ρομαντική που όλες οι συνάδελφοι λύσσαξαν από την ζήλια τους που δεν έχουν παραλάβει ποτέ μια pizza από κάποιον άγνωστο! Ναι ήταν άγνωστος! Επικοινώνησα με τη γνωστή αλυσίδα pizzών και μου είπαν πως ο κύριος που μου την έστειλε θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του!
Ο ανώνυμος πάντως είχε χιούμορ! Προφανώς.. Και γούστο! Η pizza ήταν με ανανά! Δεν θέλω «μπλιάχ!». Ήταν ότι πιο νόστιμο έχω φάει στη ζωή μου.. απλώς γλύκιζε πολύ!
Ας είναι καλά ο άνθρωπος που με τάισε (παρόλο που έφαγα μόνο μισό κομμάτι) και για να είμαι ειλικρινής περίμενα πως την επόμενη μέρα θα μου έστελνε κοντοσούβλι! Όμως όχι..
Ανώνυμε.. αν θες να το επαναλάβεις, προτίμησε μια σαλάτα (ρόκα, παρμεζάνα, προσούτο και μπαλσάμικο) με ένα περιέ! Την ώρα την ξέρεις.. κατά τις 3:00 τρώω! Το πέτυχες την πρώτη φορά!

p.s.1 Κορίτσια, η εποχή των σοκολατακίων από τον «Leonidas» έχει περάσει ανεπιστρεπτί!
p.s.2 Υπάρχει υπονοούμενο σε αυτή την κίνηση, έτσι; Καλά..

οκ..

ώρα: περασμένες 7 μ.μ.
τοποθεσία: Μετρό (το αττικό μετρό.. το γνωστό!)
διαδρομή: Χαλάνδρι - Σύνταγμα
συνθήκες: τρελός συνώστισμός! τύπου.. "πάρε το χέρι σου από εκεί, με ενοχλεί".
πρωταγωνιστής: ένας μεσόκοπος άνδρας, ταλαιπωρημένος, με ελάχιστα μαλλιά στην κεφαλή και χρυσή αλυσίδα στο λαιμό.
το πρόβλημα: διαβάζει το περιοδικό "glamour" (σ.σ. για όσους δεν ξέρουν ξέρουν πρόκειται για περιοδικό μόδας που απευθύνεται σε κορίτσια ηλικίας 15 έως 30 ετών) με απίστευτο ενδιαφέρον. μόνο τις διευθύνσεις των καταστημάτων προσπέρασε βιαστικά.
το ερώτημα: γιατί; πες μου ένα λόγο που το έκανε αυτό!

αγαπητοί μου bloggers..

το ακριβώς προηγούμενο ποστ μου πρέπει να θεωρηθεί ψιλό-άκυρο..
διότι, άλλο είχα στο μυαλό μου να γράψω, αλλιώς το εξέφρασα και βέβαια από τις απαντήσεις σας διαπίστωσα πως και εσείς κάτι άλλο καταλάβατε! και δεν σας αδικώ για αυτό αφού εγώ πρώτα απ' όλα δεν ήξερα πως να γράψω αυτό που ήθελα..
πείτε λοιπόν πως δεν γράφτηκε ποτέ.. ήταν ένα όραμα.. από αυτά που βλέπουμε και καμμιά φορά βιώνουμε, αλλά στην ουσία δεν υπάρχουν!!!!!
μάλλον τελικά πρέπει να αποσυρθώ λίγο από το γράψιμο. δεν.. δεν..
δεν με πάει.. ούτε αυτό!

καλό χειμώνα να έχουμε! με μυαλό!
φιλί! (ένα μεγάλο και καλό. για όλους σας)

Κουίζ (βαθμός δυσκολίας:"very.....")

"πως λέγεται αυτό που όταν το έχουμε το αγαπάμε, αλλά όταν το χάσουμε το ξεχνάμε σαν να μην το αγαπήσαμε ποτέ?"

update: το σημαντικότερο ξέχασα! και πως λέγονται εκείνοι οι ανόητοι που βιώνουν το παραπάνω;;

Σκέψεις, προβληματισμοί, ότι να ’ναι.. (Summer Edition)..

• Κοντοζυγώνει ο χειμώνας ή μου φαίνεται; Εγώ πάντως έχω τα μακρυμάνικα μου σε ετοιμότητα! Θέλω βροχή..
• Θέλω να πάω στο Παρίσι. Φεύγω και αύριο αν γίνεται..
• Ο ένας φεύγει, ο άλλος έρχεται. Η χελώνα μου έφυγε αλλά ήρθε μια γάτα. Χωρίς να ψάξω τι φύλο είναι, την ονόμασα «Τασία». Αυτό μου ήρθε πρώτο, έτσι την βάπτισα!!!! Δεν κατάλαβα... γιατί; Τι έχει το «Τασία»; Η μαμά μου πάντως συνεχίζει να την φωνάζει «Παναγιώτα» (κανείς δεν ξέρει γιατί) ενώ ο μπαμπάς μου «Ψιψινάκι». Ο δεύτερος τουλάχιστον το δικαιολόγησε. Μου είπε πως αρνείται να την φωνάζει «Τασία» γιατί λέει του θυμίζει μια θεία του. Καμία επικοινωνία σε αυτό το σπίτι! Το καταλάβατε και εσείς, έτσι; Φαντάζεστε τελικά να είναι γάτος;
• Τα κουνούπια στα νησιά έχουν θράσος. Κάθονται πάνω στο χέρι σου, σε τσιμπάνε, σε βλέπουν που τα βλέπεις τη στιγμή εκείνη αλλά σε γράφουν.. και σε ρουφάνε φυσικά. Εεεεεεειιιιιιιιιιι.. φύγε από πάνω μου!
• Κοχύλι ή κοράλλι;
• Κάποιος που αγαπώ και εκτιμώ, λέει συχνά: «Βλέπεις άνθρωπο, δεν βλέπεις όμως καρδιά..». Μα πόσο δίκιο έχεις;
• Τελικά πόσα λάιμ χρειάζονται για να φτιάξει κανείς ένα Ursus Caipirinha;
• «Πίξελ»! Ότι καλύτερο κυκλοφόρησε αυτό το καλοκαίρι σε cd!
• Ξέρεις τι με εκνευρίζει στη πραγματικότητα; Το γεγονός πως είναι περισσότεροι εκείνοι που ξέρουν το «Υπάρχει ζωή» της Δέσποινας Βανδή (μια ακόμη κλοπή, δια χειρός Φοίβου) από εκείνους που ξέρουν «Την μπαλάντα των αισθήσεων και των παραισθήσεων»!
• Μάκη, Χάρη.. μήπως πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά την ιδέα για εκείνο το τριώροφο; (το τριώροφο έτσι γράφεται;)
• ..«θέλω να κλείσω/ τη σκέψη σε ένα μαύρο κουτί»..
• Φέτος πάντως μαύρισα. Ίσως να είναι το δεύτερο καλοκαίρι της ζωής μου που είδα την πλάτη μου σε αυτή την μπεζ/ μπρούτζνο/ καφέ something απόχρωση. Όσοι με είδαν live μπορούν να το επιβεβαιώσουν.
• Πριν λίγες μέρες, παντρεύτηκε μια φίλη μου στη Θεσσαλονίκη αλλά λόγω κάποιων καταστάσεων δεν κατάφερα να βρεθώ δίπλα της. Δεν είδα πόσο «έλαμπε». Εφούλι μου να ζήσετε… (σ.σ. θα με συγχωρέσεις ποτέ άραγε;).
• Θέλω και άλλα ψέματα! Έ.. τώρα πια τα συνήθισα..
• Ηρθε η ώρα να αλλάξω lay out στο blog μου! Βαρέθηκα την πρασινίλα.. ε;
• (αυτό το ξέχασα.. κάτι σκεφτόμουν έντονα για να γράψω, αλλά..)
• Θα τα πούμε σύντομα, ε;

ψάχνω..

.. να βρω φωτογραφίες από παλιότερα καλοκαίρια της ζωής μου! θέλω να δω τι ύφος είχα "τότε"!
.. ένα ζευγάρι παλιά γυαλιά ηλίου ray ban για να τα δώσω κάπου!
.. φίλους και παλιούς συναδέλφους στο facebook. η χαρά της ανακάλυψης και το βλέμμα της συγκίνησης όταν τελικά αντιλαμβάνομαι πως δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα από εκείνη τη στιγμή που μιλήσαμε για τελευταία φορά!
.. την συνταγή "κοτόπουλο με μπαμπού και γλυκόξινη σάλτσα". Αλλος θα την μαγειρέψει (φυσικά..). εγώ θα την δοκιμάσω (επίσης φυσικά..).
.. ένα μίνι πράσινο περσινό φόρεμα το οποίο τελικά ανακαλύπτω στην ντουλάπα της αδελφής μου (σ.σ. η ντουλάπα βρίσκεται στο νέο της σπίτι). μου χαμογελάει και πλατιά και έτσι της λέω να το κρατήσει για πάντα.
.. ένα "καλό" καλοκαιρινό cd για να προτείνω μέσα από τη στήλη μου, στο περιοδικό. Δεν υπάρχει όμως κατηγορία "καλών cd" αυτό το καλοκαίρι. ορκίζομαι!
.. το απόλυτο! γιατί ξέρω πως δεν υπάρχει!
.. στιγμές ησυχίας ή δροσιάς. το ένα δεν αναιρεί το άλλο!
.. λόγους για να μην φάω και άλλο από το παρφέ που φιλοξενεί μόνιμα αυτούς τους μήνες η κατάψυξη μας.
.. τρόπους για να σας ευχηθώ: ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

ναι.. καλά..!!

Βαριέμαι φριχτά..
(wow! kat. πάλι πρωτοτύπησες!!!!!)
Και σαν να μην μου έφτανε αυτό, η αγγελικούλα (η αρχισυντάκτρια ενός περιοδικού στην Θεσσαλονίκη, που συνεργάζομαι) περιμένει από προχθές τις ιδέες μου για καλοκαιρινά θέματα!!!!
Ναι.. καλά..
Λοιπόν σκεφτείτε (σ.σ. με την ησυχία σας, έτσι και αλλιώς πάντα αργοπορημένα τα στέλνω όλα) τι «θέμα» θα θέλατε να διαβάσετε ή τι νομίζετε πως λείπει από τα σημερινά περιοδικά. Πείτε μου το πρώτο που σας έρχεται στο μυαλό..
Μην ντρέπεστε.. δεν υπάρχει περίπτωση έτσι και αλλιώς να σκεφτώ κάτι εξυπνότερο από αυτό που θα σκεφτείτε εσείς..
Άλλωστε –όπως μου έλεγε χρόνια πριν ένας παλιός μου διευθυντής, ο Νίκος Α.- «είναι παγκοσμίως γνωστό πως από τις μεγαλύτερες μαλακίες, έχουν προκύψει τα σοβαρότερα θέματα…»!
Άντε.. άντε..

Υγ. ΖΕΣΤΗ!!!!!!!!!!!!